Baltic Phytoremediation

Official prject website: https://lnu.se/en/bapr

Oficjalna strona projektu: https://lnu.se/en/bapr

 

Heavy metal pollution is a global problem. Due to their properties, heavy metals are a very specific class of impurities. As a result of human activity and the development of industry, the concentration of metals in soils increases drastically, and even their one-time deposition means that they can remain in the aquatic or soil ecosystem for many years, changing only the forms in which they occur. The use of plants in remediation processes gives promising possibilities of removing metals from soils. Phytoremediation involves various reclamation techniques, leads to soil removal (phytoextraction) or immobilization (phytostabilization), where created soil conditions and plant cover reduce heavy metal mobility. Phytoextraction uses the unusual ability of plants hyper accumulators for accumulating metals in aboveground shoots, which can be removed at a later stage of the process. This technique has its limitations as well as its advantages, but is generally considered to be environmentally friendly, economical, hardly interfering with ecosystems, and socially acceptable. Soil conditions and concentration of pollutants must be within the tolerance of the plant, which is a certain limitation in the use of the method. This technique is widely seen as an alternative to ecosystem interfering physical methods. The use of genetic engineering methods and the search for species with appropriate characteristics opens new ones possibilities for phytoremediation.

 

Pl: Zanieczyszczenie metalami ciężkimi jest problemem globalnym. Ze względu na swoje właściwości metale ciężkie są bardzo specyficzną klasą zanieczyszczeń. W wyniku działalności człowieka i rozwoju przemysłu stężenie metali w glebie drastycznie wzrasta, a nawet ich jednorazowe osadzanie oznacza, że ​​mogą pozostać w ekosystemie wodnym lub glebowym przez wiele lat, zmieniając jedynie formy. Zastosowanie roślin w procesach rekultywacyjnych daje obiecujące możliwości usuwania metali z gleb. Fitoremediacja obejmuje różne techniki rekultywacji, prowadzi do usuwania zanieczyszczeń z gleby (fitoekstrakcji) lub unieruchomienia (fitostabilizacji), gdzie stworzone warunki glebowe i pokrywa roślin zmniejszają ruchliwość metali ciężkich. W fitoekstrakcji wykorzystuje się niezwykłą zdolność roślinnych hiperakumulatorów do gromadzenia metali w pędach naziemnych, które można usunąć w późniejszym etapie procesu. Technika ma swoje zalety ale i ograniczenia.  Ogólnie uważa się ją za przyjazną dla środowiska, jest ekonomiczna, prawie nie ingerującą w ekosystemy oraz społecznie akceptowalna. Warunki glebowe i stężenie zanieczyszczeń muszą mieścić się w tolerancji rośliny, co stanowi pewne ograniczenie w stosowaniu tej metody. Ta technika jest powszechnie postrzegana jako alternatywa dla metod fizycznych zaburzających ekosystem. Zastosowanie metod inżynierii genetycznej i poszukiwanie gatunków o odpowiednich cechach otwiera nowe możliwości fitoremediacji.